پمپ هاي پره اي

به طور کلی پمپ های پره ای به عنوان پمپ های فشار متوسط در صنایع کاربرد دارند . سرعت آنها معمولا از رنج ۱۲۰۰ rpm تا ۱۷۵۰ rpm بوده و در زمانهای خاص تا ۲۴۰۰ rpm  نیزقابل ارتقا می باشد . بازده حجمی این پمپ ها ۸۵% تا ۹۰% است اما بازده کلی آنها به دلیل نشت های موجود در اطراف روتور پایین است ( حدود ۷۵% تا ۸۰%  ). عمدتا این پمپ ها آرام و بی سر و صدا کار می کنند , از مزایای جالب این پمپ ها این است که در صورت بروز عیب در ساختمان پمپ بدون جدا کردن لوله های ورودی و خروجی قابل تعمیر است.

فضای بین روتور و رینگ بادامکی در در نیم دور اول چرخش محور , افزیش یافته و انبساط حجمی حاصله باعث کاهش فشار و ایجاد مکش می گردد, در نتیجه سیال به طرف مجرای ورودی پمپ جریان می یابد. در نیم دور دوم  با کم شدن فضای بین پره ها سیال که در این فضاها قرار دارد با فشار به سمت خروجی رانده می شود. جریان پدید آمده به میزان خروج از مرکز(فاصله دو مرکز) محور نسبت به روتور پمپ بستگی دارد و اگر این فاصله به صفر برسد دیگر در خروجی جریانی نخواهیم داشت.
پمپ های پره ای که قابلیت تنظیم خروج از مرکز را دارند می توانند دبی های حجمی مختلفی را به سیستم تزریق کنند به این پمپ ها , جابه جایی متغییر می گویند. به علت وجود خروج از مرکز محور از روتور(عدم تقارن) , بار جانبی وارد بر یاتاقان ها افزایش می یابد و در فشار های بالا ایجاد مشکل می کند.
برای رفع این مشکل از پمپ های پره ای متقارن (بالانس) استفاده می کنند. شکل بیضوی پوسته در این پمپ ها باعث می شود که مجاری ورودی و خروجی نظیر به نظیر رو به روی هم قرار گیرند و تعادل هیدرولیکی برقرار گردد. به این دلیل  بار جانبی وارد بر یاتاقان ها کاهش یافته اما عدم قابلیت تغییر در جابه جایی از معایب این پمپ ها به شمار می آید . حداکثر فشار قابل دستیابی در پمپ های پره ای حدود ۳۰۰۰ psi  است.